เป็นที่ทราบกันดีว่า ขณะนี้ทั่วโลกกำลังเผชิญกับวิกฤติเศรษฐกิจที่ร้ายแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ นับตั้งแต่โลกเข้าสู่ยุคความตกต่ำสุดขีดของเศรษฐกิจในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 (the Great Depression in 1920s) โดยวิกฤติในครั้งนี้เริ่มต้นจากสินเชื่อด้อยคุณภาพ (ซับไพร์ม) ในสหรัฐอเมริกา ลุกลามกลายเป็นวิกฤติเศรษฐกิจโลก ส่งผลให้ทุกประเทศ รวมทั้งประเทศไทย ต้องเผชิญกับความยากลำบาก เข้าสู่วงจรแห่งความหายนะทางด้านเศรษฐกิจ จากความเชื่อมั่นของผู้บริโภคและนักลงทุนที่ถดถอย นำไปสู่การลดลงของการบริโภคและการลงทุน ส่งผลให้ธุรกิจต้องล้มเหลว ปิดกิจการ เกิดการว่างงานมากขึ้น ทำให้ความเสี่ยงในการทำธุรกิจสูงมากยิ่งขึ้น กลับไปสู่การลดลงของความเชื่อมั่นของผู้บริโภคและนักลงทุนอีกครั้ง เป็นวัฏจักรความเสื่อมถอยของกำลังซื้อในระบบเศรษฐกิจที่ไม่มีวันจบสิ้น

วงจรแห่งความตกต่ำ วิกฤติเศรษฐกิจโลก

ผลกระทบรุนแรงจากวิกฤติเศรษฐกิจโลก ซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ เปรียบเสมือนไฟที่ได้ลุกลามจากทั่วโลกมาสู่บ้านของเรา ในขณะเดียวกันก็มีปัญหาจากภายในของเราเอง ทั้งด้านเศรษฐกิจและการเมืองที่รุมเร้าอยู่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา รัฐบาลจึงต้องเผชิญกับความท้าทายครั้งยิ่งใหญ่ วิกฤติเศรษฐกิจครั้งนี้ได้ส่งผลกระทบโดยตรงต่อความต้องการสินค้าและบริการโดยรวมของประเทศในทุกๆ ด้าน ทั้งการบริโภค การลงทุนภาคเอกชน รายได้ภาษีอากรของภาครัฐ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งภาคการส่งออกและท่องเที่ยวซึ่งเป็นภาคที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด โดยในปีนี้เพียงปีเดียวอาจส่งผลให้จำนวนคนตกงานเพิ่มขึ้นถึง 1 ล้านคน ดังนั้น รัฐบาลจึงต้องเร่งออกมาตรการเพื่อฟื้นฟูเศรษฐกิจโดยการกระตุ้นการบริโภคและการลงทุนภายในประเทศเป็นหลัก เพื่อทดแทนรายได้จากการส่งออกที่ขาดหายไปอย่างเร่งด่วน เพื่อลดและป้องกันความเสียหายที่จะเกิดขึ้น และเร่งดำเนินการขนานใหญ่ให้ครอบคลุมและทั่วถึงทุกภาคของระบบเศรษฐกิจที่ได้รับผลกระทบในครั้งนี้